Google past zijn straffen voor misbruik van sitereputatie niet langer toe op zoekresultaten die in de Europese Economische Ruimte (EER) worden getoond. De wijziging ging in op 30 augustus 2026, twee dagen nadat het Search Quality-team van Google haar aankondigde op de Search Central-blog, en Google voert haar rechtstreeks terug op “overleg met de Europese Commissie” in het kader van de Digital Markets Act.
Het is een korte alinea met een grote strekking: Google handhaaft een van zijn spambeleidsregels nu verschillend, afhankelijk van waar de zoeker zich bevindt. Een pagina kan in New York bestraft worden en in Neurenberg ongemoeid blijven.
Waar het beleid zich op richt
Google introduceerde het sitereputatiebeleid in 2024 om een einde te maken aan wat de branche parasite SEO noemt: content van derden die op een vertrouwd domein wordt gepubliceerd, vooral om de rankingkracht van dat domein te lenen. De klassieke vormen zijn een submap met kortingsbonnen op een landelijke krant, een hub met “gesponsorde reviews” op een tijdschrift, of een white-label casinosectie die verstopt zit binnen een verder respectabele uitgever.
Het bezwaar van Google was nooit dat uitgevers geld verdienen. Het was dat een pagina rankt op reputatie die zij niet zelf heeft verdiend — in de woorden van Google “schaadt de praktijk de zoekkwaliteit en levert ze een slechte ervaring op voor gebruikers”. De handhaving verliep handmatig: een beoordelaar markeerde de betreffende sectie, een handmatige actie degradeerde die, en de rest van het domein bleef intact.
Wat er op 30 augustus 2026 veranderde
Het bericht van Google is expliciet over de tweedeling:
- Buiten de EER heeft een handmatige actie onder het sitereputatiebeleid nog steeds direct effect op de zoekresultaten voor het betreffende deel van de site. De rest van de site blijft onaangetast, precies zoals voorheen.
- Binnen de EER geldt het effect van de handmatige actie niet. In plaats daarvan kan de betreffende sectie “in onze systemen worden afgescheiden, zodat die na verloop van tijd onafhankelijk van de rest van de site rankt”.
Google bevestigt in zijn bijgewerkte beleidsdocumentatie ook dat het alle eerdere handmatige acties onder dit beleid opheft voor pagina’s die aan EER-gebruikers worden getoond, en dat het ooit onderworpen zijn geweest aan zo’n actie niet als rankingsignaal wordt gebruikt.
Let goed op de geografie, want het gaat niet om de EU. De EER bestaat uit de 27 EU-lidstaten plus IJsland, Liechtenstein en Noorwegen. Het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland vallen erbuiten — het verkeer van een Britse uitgever blijft dus volledig blootgesteld aan handmatige acties, en dat van een Zwitserse ook.
Afscheiding is geen straf — en ook geen kwijtschelding
Het vervangende mechanisme laat zich makkelijk lezen als amnestie, en dat is het niet.
Google legt uit dat het aanmerken van een sectie als afgescheiden zijn systemen vertelt dat de gebruikelijke aanname — dat afzonderlijke pagina’s, inclusief nieuwe, overeenkomen met de algehele kwaliteit van de rest van het domein — niet langer opgaat voor die sectie. De sectie verliest de rankingsignalen van de hoofdsite niet meteen. Maar na verloop van tijd “leren onze rankingsystemen deze delen van een site onafhankelijk te rangschikken”, aldus Google.
In de praktijk wordt een kortingsbonnenhub in de EER niet langer bij decreet gedegradeerd — er wordt gevraagd geleidelijk op eigen benen te staan, zonder de aureool van het moederdomein. Voor secties die het altijd alleen van geleende autoriteit moesten hebben, verschilt de bestemming misschien niet veel van een straf; die komt alleen langzamer aan en laat minder sporen na.
Google heeft uitgeschreven hoe het deze zaken beoordeelt
Naast de wijziging in de handhaving verduidelijkte Google de criteria die een menselijke beoordelaar afweegt. De beoordeling geldt wereldwijd en kijkt naar hoeveel redactionele controle het hostdomein daadwerkelijk uitoefent:
- Presentatie — sluiten het ontwerp, de opmaak, de typografie en de UX van de content aan bij het hostdomein?
- Kwaliteit — zijn er kwaliteitsproblemen op de pagina die niet op het hoofddomein voorkomen?
- Auteurschap — wordt eigenaarschap of redactionele verantwoordelijkheid expliciet benoemd, en is er iets dat het opgegeven auteurschap tegenspreekt?
- Duplicatie — verschijnt dezelfde of vrijwel identieke content op meerdere andere sites?
Google benadrukt dat geen enkele factor op zichzelf noodzakelijk of voldoende is. Dit is het nuttigste deel van de aankondiging voor iedereen die partnercontent beheert, want het maakt van een vaag beleid iets waartegen u kunt auditen.
De bezwaarroute in Europa
Site-eigenaren worden overal ter wereld nog steeds in Search Console op de hoogte gesteld wanneer een handmatige actie wordt toegepast, en kunnen een verzoek om heroverweging indienen. Voor EER-sites heeft Google een heroverwegingsproces toegevoegd waarin het toezegt binnen een korte termijn te antwoorden en meer uitleg over zijn redenering te geven, plus toegang tot alternatieve geschillenbeslechting — feitelijk mediation — na een verzoek om heroverweging.
Waarom het gebeurde
De Europese Commissie opende eind 2025 een procedure onder de Digital Markets Act naar dit beleid, nadat uitgevers hadden geklaagd dat Google hun sites degradeerde omdat ze commerciële partnercontent hostten. Onder de DMA is Google sinds 2023 aangewezen als poortwachter, en boetes kunnen oplopen tot 10% van de wereldwijde omzet.
Google doet niet alsof het er blij mee is. Een woordvoerder zei tegen Search Engine Land: “Onze Europese gebruikers zijn niet minder gefrustreerd door parasite SEO en andere misleidende pay-to-play-tactieken die zoekresultaten uithollen, en we staan achter ons sitereputatiebeleid.” Het blogbericht voegt daaraan toe dat Google bezorgd blijft “dat een te ruime toepassing van de DMA ons zou kunnen beletten om echte bedreigingen voor de integriteit van onze zoekresultaten aan te pakken”.
Wat het betekent voor uw bedrijf
Als u content van derden of van partners in Europa host. Uw directe risico op straffen voor EER-verkeer is gedaald, en een bestaande handmatige actie raakt de Europese zoekresultaten niet meer. Beschouw dat als ademruimte, niet als vrijbrief. Het afscheidingsmechanisme haalt nog steeds de geleende autoriteit weg die deze secties winstgevend maakte, en al het verkeer uit het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, de VS of waar dan ook buiten de EER valt nog volledig onder handmatige acties.
Als u als uitgever een gesponsorde sectie overweegt. Gebruik de vier factoren van Google als bouwspecificatie, niet als checklist achteraf: hetzelfde designsysteem als de hoofdsite, dezelfde redactionele standaard, benoemde redactionele verantwoordelijkheid met heldere openbaarmaking van de commerciële relatie, en content die niet woord voor woord op twintig andere domeinen staat. Google’s eigen documentatie beschrijft een goed geïntegreerde, geredigeerde en duidelijk gemarkeerde kortingsbonnensectie als onwaarschijnlijke kandidaat voor een actie.
Als u concurreert met parasitaire pagina’s in EU-resultaten. Verwacht dat Europese en niet-Europese SERP’s voor dezelfde zoekopdrachten uiteen gaan lopen. Als u rankings volgt, controleer dan welke geografie uw ranktracker daadwerkelijk simuleert — een meting vanuit de VS weerspiegelt op die zoekopdrachten niet langer wat een klant in Berlijn ziet.
Als u in de verleiding kwam door het gat in de regels. Acquisitie bouwen op een uitzondering in de regelgeving is een slechte ruil. Google zegt achter het beleid te staan, het afscheidingsmechanisme geldt binnen de EER onverminderd, en handhavingskeuzes die door een lopend regelgevingsproces zijn gevormd, kunnen daardoor opnieuw worden omgevormd. Dit is dezelfde redenering die wij hanteren wanneer we volledige SEO voor klanten plannen: verdien de ranking op het bezit dat van u is, zodat een beleidswijziging nieuws is en geen crisis.
We verwachten dat dit het eerste is van meerdere handhavingsbesluiten met een geografische scheidslijn, en geen eenmalige uitzondering. Voor marketeers is de praktische consequentie dat “hoe rankt dit op Google” een vraag wordt waar een land bij hoort.
